Akelei. De onmisbare plant voor tuiniers die de zaak wat op hun beloop laten. Ze zaaien zich op de meest onwaarschijnlijke plaatsen uit en zijn er dus altijd. Het enige nadeel - voor zover van een nadeel gesproken kan worden - is dat ze hybridiseren als gekken. Wie een aantal verschillende akeleien in de tuin heeft staan, zal na verloop van jaren merken dat de oorspronkelijke planten verdwenen zijn. In plaats daarvan verschijnen de meest wonderlijke kleurcombinaties. Nadeel is dat het doorgaans geen verbeteringen zijn. Zet ze daarom ver uit elkaar, of breng bestuivers met iets aanpalend lekkers op een dwaalspoor. Ze hebben graag een wat humeuze grond, maar verder zijn ze niet erg kieskeurig. Akeleien zijn overigens des kwekers nachtmerrie, omdat ze niet in een pot opgesloten wensen te worden. Ze zie er dus na korte tijd in de pot belazerd uit, maar hervinden in de grond zeer snel hun levenskracht.
< Terug naar overzicht
AQUILEGIA (RANUNCULACEAE) |
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| | | | | | | |
Download
